Een waardevol gesprek met Jan Willem

Tekst door: Sefanja, Denzel, Kai en Owen (studenten van Aventus)
Foto: Pexels (in verband met privacy is voor een fictieve foto gekozen)

Wij zijn Sefanja, Denzel, Kai en Owen, vier studenten van de opleiding Sport en Bewegen in Apeldoorn. In het kader van onze opleiding lopen wij een soort stage bij de Kap. Tijdens deze stage kregen wij de kans om langs te gaan bij Jan Willem, een betrokken vrijwilliger bij de Kap.

Vooraf hadden wij een aantal vragen voorbereid die we graag aan hem wilden stellen. Toch kwamen niet alle vragen aan bod, omdat Jan Willem zelf veel en enthousiast vertelde over zijn leven en zijn werk. Dat maakte het gesprek juist extra interessant en persoonlijk.

Jan Willem vertelde hoe hij bij de Kap terecht is gekomen. Hij had vroeger een baan totdat hij onverwachts een herseninfarct kreeg. Door de gevolgen hiervan kon hij niet meer werken. In die periode zat hij veel thuis en merkte hij dat hij graag iets wilde betekenen voor anderen. Hij wilde niet stilzitten, maar juist actief bezig zijn en mensen helpen. Daarom ging hij op zoek naar vrijwilligerswerk en zo kwam hij bij de Kap terecht.

Bij de Kap helpt Jan Willem mensen die zelf niet meer in staat zijn om boodschappen te doen. Hij gaat samen met hen naar de winkel, helpt waar nodig en neemt daarna vaak de tijd om samen een kopje koffie te drinken. Het stukje sociaal contact is voor veel mensen minstens zo belangrijk als de boodschappen zelf.

Jan Willem geeft aan dat hij het mooiste aan dit werk vindt dat hij echt iets kan betekenen voor anderen. Het is dankbaar werk en hij ziet hoeveel het voor mensen betekent.

Toen we hem vroegen of hij – als hij opnieuw zou mogen kiezen wat hij zou gaan doen als hij niet meer kon werken – weer voor de Kap zou kiezen. Zijn antwoord was duidelijk. Hij zou precies dezelfde keuze maken. Dit vond hij zelf erg belangrijk om te benoemen, omdat het laat zien hoeveel voldoening hij uit dit werk haalt.

Een verhaal wat ons echt is bijgebleven was Jan Willem’s bezoekjes aan een oudere dame. Hij had een hele goede klik met haar, maar deze mevrouw werd langzaam aan een beetje dement. Dat vond Jan Willem zelf ook moeilijk.

Tot slot gaf Jan Willem aan dat hij het erg leuk vond dat wij langs zijn gekomen en interesse hadden in zijn verhaal. Hij hoopt ons in de toekomst nog eens te zien.

Wij kijken met een goed gevoel terug op dit waardevolle en inspirerende gesprek.