Gezinnen met zorg ademruimte geven

‘Mathilde’s glimlach geeft mij energie’

In veel Apeldoornse gezinnen wordt elke dag geleerd, gespeeld en gelachen — maar soms ook geworsteld. Wanneer een ouder of kind ziek is, wanneer er extra zorg nodig is of wanneer alles simpelweg te veel wordt, kan een beetje lucht het verschil maken. Daarom presenteerde de Kap dinsdag haar vernieuwde aanpak Jeugd & Gezin aan Apeldoornse zorgprofessionals.

Directeur Lineke Maat vertelde waarom gezinsvrijwilligers zo belangrijk zijn. “Deze gezinnen hebben vaak al professionele hulp, maar missen iets anders: ademruimte. Het belang van het kind staat voorop — en dat belang wordt het beste gediend als we als samenleving om gezinnen heen gaan staan.” Lineke deelde haar eigen ervaring als vrijwilliger binnen een Syrisch gezin: hoe een paar fietslessen voor zoontje Omar ervoor zorgden dat zijn moeder meer tijd kreeg voor haar andere kinderen. “Ik bracht lucht in het gezin – en het gaf mijzelf ook enorm veel voldoening.”

Wat doet een gezinsvrijwilliger?
Coördinator Marnix Bolks lichtte toe: “Ouders raken overbelast waardoor de kinderen minder aandacht krijgen dan ze verdienen. Een gezinsvrijwilliger biedt dan precies dat wat zo schaars is: tijd, aandacht en rust.” Met één of twee uur per week kun je al veel betekenen: samen spelen, wandelen, fietsen of gewoon even er zijn.

Dat levert veel op:

• ouders krijgen ruimte om op te laden
• kinderen ervaren positieve aandacht en plezier
• het gezin voelt meer balans
• vrijwilligers ervaren betekenisvol contact

Marnix: “Het zijn kleine momenten, maar met grote impact. Een verhaal dat alles zegt, is het verhaal van moeder Jorine en gezinsvrijwilliger Yvonne.” Beide dames waren deze middag ook aanwezig en vertelden hun persoonlijke verhaal.

Het verhaal van Jorine en Yvonne
Jorine heeft zes kinderen. Haar jongste dochter Mathilde (10) heeft het syndroom van Down en is ernstig slechthorend. “Als baby vond iedereen Mathilde leuk, maar op de duur merkte je dat mensen afstand namen. Mensen vonden het moeilijk: hoe ga je met haar om? We stonden er alleen voor en voelden ons als gezin steeds eenzamer.”

Jorine kwam in contact met de Kap. Eerst kreeg zoon Maarten een maatje.”We zagen hem langzaam opbloeien en steeds meer naar buiten gaan.” Later vroeg Jorine of er ook iemand voor Mathilde kon zijn.

De Kap koppelde vrijwilliger Yvonne aan Jorine. Yvonne: “Ik vond het best spannend, want hoe communiceer je met een meisje dat ernstig slechthorend is? Maar het klikte meteen.” Inmiddels komt Yvonne al 2,5 jaar elke woensdagmiddag trouw bij Mathilde. Ze gaan samen naar de speeltuin, naar de bieb of fietsen samen op de tandem.

“Mathilde’s glimlach geeft mij energie,” zegt Yvonne. Jorine vult aan: “Het betekent zó veel voor ons dat iemand haar echt wil leren kennen!”

Wil jij ook iets betekenen?
Met twee uur per week of per twee weken kun jij een gezin ademruimte geven. Je hoeft geen professional te zijn — mens zijn is genoeg.
Interesse? Neem contact op met Marnix of Eleonora!