‘Ik ben toch geen mantelzorger?’
Zorgen die je niet kunt zien
‘Nee hoor, ik ben geen mantelzorger, ik maak me alleen veel zorgen om mijn zoon’
Het is een reactie die we vaak horen. Mantelzorg wordt nog vaak geassocieerd met praktische hulp: iemand helpen met douchen, boodschappen doen of naar ziekenhuisafspraken begeleiden. Maar hoe zit het als je partner worstelt met depressies? Als je dochter steeds opnieuw vastloopt door angstklachten? Of als je broer leeft met psychoses en jij voortdurend op je hoede bent?
Veel naasten van mensen met een psychische kwetsbaarheid noemen zichzelf geen mantelzorger. Toch zijn zij vaak dag en nacht bezig met de zorg voor hun dierbare. Niet altijd door praktische taken, maar door de voortdurende zorgen, het meedenken, het luisteren, het regelen en het alert zijn.
Misschien herken je dat.
Je kijkt meerdere keren per dag op je telefoon. Je vraagt je af hoe iemand zijn dag doorkomt. Je merkt dat je plannen afzegt omdat je bang bent dat er iets gebeurt. Of je ligt wakker omdat je niet weet hoe het morgen zal gaan.
Dat kost energie. Vaak meer dan je zelf beseft.
Het verhaal van Marieke (58)
Marieke is moeder van een zoon van 31 jaar die al jaren leeft met psychische problemen. “Als iemand mij een paar jaar geleden had gevraagd of ik mantelzorger was, had ik hard nee gezegd. Mijn zoon woont niet meer thuis. Ik help hem niet met wassen of aankleden. Dus mantelzorger? Nee. Maar toen iemand vroeg hoeveel tijd ik in mijn hoofd met hem bezig was, moest ik even nadenken. Elke ochtend kijk ik of ik een berichtje van hem heb. Als hij niet reageert, begin ik me zorgen te maken. Wanneer hij een moeilijke periode heeft, slaap ik slechter. Ik ga mee naar gesprekken, help met formulieren en probeer in te schatten wanneer het niet goed gaat. Pas toen realiseerde ik me dat de zorg nooit ophoudt. Ook niet als hij volwassen is of zelfstandig woont. Het moeilijkste vind ik dat weinig mensen zien hoeveel impact het op mijn leven heeft. Mensen vragen hoe het met mijn zoon gaat, maar bijna nooit hoe het met mij gaat.”
Herken je dit?
Misschien ben jij geen mantelzorger in de traditionele betekenis, maar herken je wel één of meer van deze situaties:
☐ Je denkt dagelijks aan de zorgen rondom je naaste.
☐ Je houdt altijd rekening met hoe het met hem of haar gaat.
☐ Je voelt je verantwoordelijk wanneer het misloopt.
☐ Je slaapt slecht door piekeren.
☐ Je stelt je eigen behoeften regelmatig uit.
☐ Anderen hebben geen idee hoeveel energie dit je kost.
Hoe meer vakjes je aanvinkt, hoe groter de kans dat jouw zorgen een belangrijke plek in je leven innemen.
Misschien noem je jezelf geen mantelzorger
Misschien ben je gewoon een moeder, partner, broer, zus, dochter, zoon of vriend die zich zorgen maakt om iemand van wie je houdt. Maar als die zorgen een groot deel van jouw leven beïnvloeden, dan verdien jij óók aandacht, erkenning en steun.
Tip: Praat eens met iemand die je vertrouwt over hoe het met jóu gaat. Je hoeft niet altijd de sterke schakel te zijn.
Tot slot
In Apeldoorn zijn diverse mogelijkheden om in gesprek te gaan. Zo organiseert GGNET trainingen voor naasten: https://ggnet.nl/naasten/agenda Ook bij de Kap hebben we activiteiten voor naasten van mensen met een psychische kwetsbaarheid. Bekijk hier onze flyer.
Meer weten?
Stuur ons gerust een e-mail: info@dekap.nl