De stilte die spreekt

Stel je voor: een kamer waar de tijd even stil mag staan. Waar iemand niet alleen sterft, maar vooral nog leeft. Dat is waar de vrijwilligers van VPTZ binnenkomen.

Tekst: Jeannette Donken, Coördinator VPTZ

Ze brengen geen toeters en bellen mee.
Geen protocollen.
Geen haast.

Ze brengen aanwezigheid.
Een hand op een arm.
Een luisterend oor voor een verhaal dat misschien al tien keer verteld is, maar nog één keer gehoord wil worden.

Een kop thee voor een mantelzorger die eindelijk even adem mag halen.

VPTZ is er voor de laatste momenten die ertoe doen.

Wanneer je VPTZ inschakelt, regelen we niet alleen zorg — we geven iemand de kans om in rust, waardigheid en menselijkheid afscheid te nemen.

En dat is misschien wel het meest waardevolle wat je in dit werk kunt doen.